Określ ramy czasowe by filtrować wydarzenia archiwalne lub przeglądaj je w kolejności przewijając stronę w dół.
Środa z historią Szczecina: Elektryczność w Szczecinie i na Pomorzu w latach 1885–1945
Muzeum Narodowe w Szczecinie — Muzeum Historii Szczecina
Księcia Mściwoja II 8 | Księcia Mściwoja II 8

W ramach cyklu „Środy z historią Szczecina” zapraszamy na wykład dr. hab. Pawła Guta z Archiwum Państwowego w Szczecinie, zatytułowany „Elektryczność w Szczecinie i na Pomorzu w latach 1885–1945”. Spotkanie odbędzie się w środę, 15 marca 2017 roku, o godzinie 17.00 w Muzeum Narodowym w Szczecinie – Muzeum Historii Szczecina, w Ratuszu Staromiejskim przy ulicy Księcia Mściwoja II 8. Wstęp wolny.

 

W 1885 roku na Pomorzu, w tym i w Szczecinie, rozpoczęły się pierwsze prace nad wykorzystaniem kolejnej zdobyczy cywilizacyjnej ludzkości – elektryczności. W 1889 roku inżynier Ernst Kuhlo rozpoczął elektryfikację Szczecina. Pierwsza elektrownia wzniesiona została przy ul. Podgórnej, kolejna w 1902 roku przy ul. Storrady. Ukoronowaniem rozwoju energetyki szczecińskiej była budowa na obrzeżach portu szczecińskiego Wielkiej Elektrowni Szczecin (Gross Kraftwerk Stettin), która od 1916 roku przez przeszło dwa dziesięciolecia była największym zakładem produkcji prądu na Pomorzu. Dopiero w latach 1936–1940 wybudowana została konkurencyjna elektrownia Szczecin-Pomorzany.

Produkcja energii przez szczecińskie zakłady oparta była o turbiny parowe, do których parę dostarczano z kotłów ogrzewanych węglem. Była to technologia odmienna od stosowanej w większości elektrowni działających w tym czasie na Pomorzu, gdzie prąd pozyskiwano w oparciu o turbiny wodne.

W latach dwudziestych XX wieku Pomorze zostało powiązane ostatecznie siecią linii przesyłowych, dzięki czemu większość miejscowości pomorskich uzyskała dostęp do prądu. W następnej dekadzie nastąpiła rozbudowa linii przesyłowych, zwłaszcza wysokiego napięcia. Pierwsze linie 100 kV połączyły Szczecin i Stargard oraz Police. Te ostatnie z uwagi na konieczność dostarczenia prądu do zlokalizowanych w ich pobliżu zakładów benzyny syntetycznej Hydrierwerke.

W trakcie drugiej wojny światowej wiele linii energetycznych i elektrowni zostało zniszczonych lub uszkodzonych, a także zdemontowanych przez wojska radzieckie w 1945 roku.