Nie(ch) żyją Mistrzowie!: STANISŁAW NOAKOWSKI
Muzeum Narodowe w Szczecinie
Wały Chrobrego 3 | Wały Chrobrego 3

Bohaterem kolejnej edycji projektu „Nie(ch) żyją Mistrzowie!” jest Stanisław Noakowski. Okazją do wspomnienia wybitnego architekta, malarza, pedagoga, historyka sztuki oraz pisarza jest 150 rocznica urodzin. Artysta urodził się 26 marca 1867 roku w Nieszawie. 

 

W zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie znajdują się trzy prace Noakowskiego:
– „Dom z podcieniami”, 1917, pap./akwarela, 35,5x35,5 cm
– „Ołtarz barokowy”, 1919, pap./gwasz lawowany, 33x34,5 cm
– „Fragment wnętrza”, 1918, pap./gwasz lawowany, 36x34 cm

 

Prace będą prezentowane do 28 maja 2017 roku, w przestrzeni dedykowanej projektowi „Nie(ch) żyją Mistrzowie!” w holu skrzydła północnego na pierwszym piętrze gmachu Muzeum Narodowego w Szczecinie przy Wałach Chrobrego.

Specjalne podziękowania dla Pana Ryszarda Lewandowskiego, kierownika Muzeum Stanisława Noakowskiego w Nieszawie, Oddziału Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku. 

 

Stanisław Noakowski – architekt , malarz, pedagog, historyk sztuki, pisarz. Urodził się 26 marca 1867 roku w Nieszawie. Dzieciństwo spędził w rodzinie o zainteresowaniach literackich, historycznych i artystycznych. Jego ojciec – rejent Władysław Noakowski zajmował się między innymi tłumaczeniem z literatury francuskiej i rysunkiem. Pierwszym nauczycielem rysunku Stanisława Noakowskiego był malarz i krytyk sztuki Ludwik Bouchard, profesor w Szkole Realnej we Włocławku, do której Noakowski uczęszczał w latach 1877–1884. W latach 1884–1886 uczył się w ośmioklasowej Szkole Realnej w Łowiczu, której ukończenie dało mu możliwość kontynuacji nauki. Chciał zostać architektem. Z powodów rodzinnych wybrał Rosję, tam mieszkała jego siostra Zofia Balińska. W roku 1886 rozpoczął studia na Wydziale Architektury Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. W czasie studiów (między innymi w pracowni Leontija Benois) za swe prace otrzymywał liczne akademickie nagrody. W 1894 roku przyznano mu trzyletnie stypendium, dzięki któremu odbył wiele podróży artystycznych po całej Europie.

Do Petersburga wrócił w 1897 roku, po otrzymaniu dyplomu podjął pracę przy budowie Banku Międzynarodowego w Petersburgu, później pracował w fabryce stolarskiej Böchtera.

W 1899 roku Noakowski przeprowadził się do Moskwy i wkrótce związał się z renomowaną Szkołą Stroganowską Przemysłu Atrystycznego, w której był kustoszem Muzeum Przemysłu Artystycznego, bibliotekarzem, inspektorem i wykładowcą. W 1907 roku został wykładowcą w moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury. Stanisław Noakowski nie stracił kontaktu z Polską –w pierwszych latach studiów spędzał wakacje we Włocławku i Płocku, w 1890 roku odbył praktykę budowlaną w Warszawie, w 1907 roku zwiedzał Kraków.

Za namową siostry Zofii wrócił do ojczyzny na stałe w 1918 roku i został profesorem, a w latach 1920–1923 był Dziekanem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Od 1923 roku wykładał historię sztuki w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Pełnił liczne funkcje społeczne, uczestniczył w komisjach dotyczących architektury zabytkowej i projektów współczesnych, brał udział w wielu wystawach.

Zmarł nagle w nocy z 30 września na 1 października 1928 roku w Warszawie. Tam został pochowany na Starych Powązkach. (Ryszard Lewandowski)

 

noakowski niech zyja 1

„Dom z podcieniami”, 1917, pap./akwarela, 35,5x35,5 cm

 

noakowski niech zyja 2

„Fragment wnętrza”, 1918, pap./gwasz lawowany, 36x34 cm